Finance

 

فاینانس به معنی تامین منابع مالی طرح های تولیدی توسط موسسات مالی نظیر بانکهاست که علی الاصول بازپرداخت آنها به اعتبار دهنده توسط شرکتهای بیمه اعتبار صادرات تضمین و تامین شده است.

Finance که نوعی (Buyer's Credit )   می باشد در قالب اعتبارات میان مدت است که بانکهای اعتبار دهنده به خریداران اعتبار اعطاء می نماید.

با تصویب و ابلاغ قانون برنامه 5 ساله اول در سال 1368 واژه فاینانس به مفهوم تامین مالی طرح های صنعتی و تولیدی از محل منابع مالی بین المللی در قالب قراردادهای مالی به تدریج جا افتاد.

 

شرایط لازم برای اخذ تسهیلات فاینانس:

1-    آژانسهای تضمین صادرات ، بیمه نامه اعتبار صادراتی صادر نماید.

2-     ریسک کشور( County risk) قابل قبول باشد.

از آژانسهای تضمین صادرات در کشور ما می توان به بانک توسعه صادرات و واردات، شرکت بیمه صادرات و غیره نام برد.

اینگونه شرکتها باید عضو OECD باشند تا از آیین نامه متحدالشکل استفاده نمایند و بدین ترتیب کالاها و خدمات با کیفیت بالا و قیمت پایین تر ملاک می باشد، و نه ارائه  بهترین شرایط تامین  مالی، آیین نامه اجرایی شامل نکات زیر است:

1-    پیش پرداخت: خریدار خارجی باید قبل از حمل کالا نسبت به پرداخت پیش پرداخت و میان پرداخت معادل 15% ارزش قرارداد اقدام نماید. بقیه یعنی 85% فاینانس گردیده و باید در قسط های متوالی 6 ماهه باز پرداخت گردد. ( هر سال 2 قسط )

2-    نرخ بهره: نرخ بهره قابل اعمال برای اعتبارات صادراتی به طبقه بندی کشور خریدار بستگی دارد. کشورهای خریدار یا نسبتا ثروتمند هستند یا نسبتا فقیر

3-     دوره اعتبار: حداکثر دوره اعتبار صادراتی به کشورهای نسبتا ثروتمند تا 5 سال و نسبتا فقیر تا 10 سال می باشد.

 

نکات ضعف و قوت فاینانس به شرح ذیل قابل بررسی می باشد:

نکات ضعف:

-         اخذ وثایق سنگین توسط بانکها

-         گران تمام شدن استفاده از تسهیلات فاینانس

-         عدم مشارکت بانکها در تامین ریال

-         عدم آگاهی سرمایه گذاران صنعتی از فاینانس

-         ضعف آموزشی که در ناتوانی کارشناسان متبلور است

-         عدم هماهنگی بین دستگاههای مختلف دولتی دست اندر کار فاینانس

-         فقدان کتب، نشریات، فیلم و نوار در خصوص فاینانس

-         فقدان بازار سلف ارز

نکات قوت:

-         استفاده از تسهیلات فاینانس به مثابه وامهای نظارت شده

-         حق انتخاب تکنولوژی روز و مناسب توسط مجریان طرحهای صنعتی

-         امکان استفاده از منابع مالی بین المللی

 

 

 

فاینانس و ریفاینانس ( Refinance ) چیست؟

 

فاینانس(اعتبار اسنادی بلند مدت)

در مواقعی که فروشنده کالا حاضر به قبول اعتبار اسنادی مدت دار نمی گردد و خریدار به خاطر فقدان نقدینگی قادر به افتتاح اعتبار اسنادی نمی باشد معمولاً خریدار از یک موسسه مالی درخواست می کند که وارد معامله شود و وجه معامله را به فروشنده نقداً پرداخت کند.معمولا این تسهیلات بلند مدت است . قرارداد این نوع اعتبارات در صورت وجود خط اعتباری فعال، بین بانک ایرانی و خارجی (اعتبار دهنده) و تحت نظارت بانک مرکزی منعقد می شود. این تسهیلات بلند مدت بوده و بانک خارجی تا ۸۵٪ مبلغ پروفرما را به متقاضی برای پرداخت وجه اسناد گشایش یافته تخصیص می دهد. از نظر فروشنده/ذینفع، این نوع اعتبار دیداری (نقدی) می باشد.

ریفاینانس (اعتبار اسنادی کوتاه مدت(
استفاده از تسهیلات کوتاه مدت بین بانکی ( معمولا یکساله ) را ریفاینانس گویند . نوعی گشایش اعتبار اسنادی می باشد که فوشنده/ذینفع در زمان معامله اسناد طبق شرایط اعتبار وجه اسناد را به صورت نقد از بانک کارگزار دریافت می نماید و خریدار با توجه به قرارداد منعقده با بانک در زمان تعیین شده در قرارداد اقدام به پرداخت وجه اسناد می نماید. حداکثر مهلت خریدار برای پرداخت وجه اسناد یک سال می باشد. برای روشن شدن بحث به قراردادی که بین بانک و متقاضی این نوع اعتبار بسته می شود در اینجا نگاهی بیندازید. شاید بهتر باشد برای روشن شدن مفهوم ریفاینانس آن را با اعتبار خریدار مقایسه کنیم.

اعتبار خریدار (Buyer's Credit):

اعطای تسهیلات به خریداران یا کارفرمایان خارجی جهت خرید کالا و خدمات ایرانی در چارچوب قرارداد تأمین مالی را اعتبار خریدار می نامند.
این نوع تسهیلات با هدف فراهم نمودن امکان فروش مدت دار کالا و خدمات اعطاء می گردد. خریدار/ کارفرمای خارجی تمایل دارد وجه کالا یا خدمات دریافتی را به صورت مدت دار بپردازد در حالیکه فروشنده پیمانکار ایرانی ترجیح می دهد وجه مربوطه را بصورت نقدی دریافت کند. در اینجا بانک می تواند بصورت واسطه مالی ایفای نقش نماید. وجه مربوط را به فروشنده/ پیمانکار ایرانی بصورت نقدی پرداخت و در سررسید (های) مقرر از خریدار/ کارفرمای خارجی و یا بانک ایشان دریافت می کند.
این تسهیلات به خریداران خارجی کالا و خدمات ایرانی که حداقل 60٪ ارزش آن کالا ساخت ایران و یا 60٪ ارزش آن خدمات توسط متخصصان ایرانی قابل ارائه باشند، پرداخت می شود به این ترتیب که پس از صدور کالا یا خدمات مورد نظر بانک از جانب خریدار خارجی یا بانک وی حداکثر 85٪ ارزش سیاهه تجاری را به صادرکننده ایرانی پرداخت می نماید و خریدار خارجی یا بانک وی وجه مربوطه را علاوه بر سود متعلقه در سررسیدهای مقرر به بانک بازپرداخت می نماید. (فروش مدت دار(
ریفاینانس:
به موجب بخشنامه بانک مرکزی استفاده از خطوط اعتباری کوتاه مدت بین بانکی حداکثر یکساله جهت گشایش اعتبارات اسنادی بابت واردات کالا را اصطلاحا" ریفاینانس گویند.
کلیه وارد کنندگان کالا و خدمات می توانند اقدام به گشایش اعتبارات اسنادی با استفاده از خطوط اعتباری بین بانکی نمایند. وارد کننده ایرانی می تواند نسبت به خرید کالا به صورت مدت دار اقدام نماید و وجه کالای وارداتی را بصورت اقساطی پرداخت نماید. در حالیکه فروشنده، وجه کالای خود را به صورت نقدی در زمان ارائه اسناد حمل دریافت می نماید.
تفاوت
در اعتبار خریدار، خریدار خارجی تأمین مالی می گردد و در ریفاینانس خریدار ایرانی تأمین مالی می گردد. در اعتبار خریدار کالا یا خدمات توسط فروشنده ایرانی صادر می گردد. در ریفاینانس کالا توسط خریدار ایرانی وارد می گردد.